تومورهای آدنکسال رشد کننده روی اندامها و بافتهای همبند اطراف رحم شکل می گیرند . تومورهای آدنکسال معمولاً غیر سرطانی ( خوش خیم ) هستند ، اما می توانند سرطانی هم باشند ( بدخیم ) .  

اگر این درد ، همان علامت معمول پیش از قاعدگی شما نیست ، حتما با پزشک خود مشورت کنید .

حساسیت آدنکسال چیست ؟

آدنکس رحم ، فضایی است که در بدن شما  توسط رحم ، تخمدانها و لوله های فالوپ اشغال شده است .

توده آدنکسال به عنوان توده ای از بافت قرارگرفته در نزدیکی رحم یا ناحیه لگن ( به نام آدنکس رحم ) تعریف می شود .

حساسیت آدنکسال هنگامی رخ می دهد که درد و یا حساسیت عمومی در اطراف ناحیه ای که یک توده چسبنده در آن قرار دارد وجود داشته باشد .

حساسیت آدنکسال معمولاً در لوله های تخمدان یا فالوپ ایجاد می شود.

نمونه هایی از توده های آدنکسال عبارتند از :

کیست های تخمدان

حاملگی خارج رحمی

تومورهای خوش خیم

تومورهای بدخیم یا سرطانی

علائم حساسیت به چسبندگی رحم مشابه علائم حساسیت به رحم یا درد حرکتی گردن رحم است .

توده های آدنکسال چگونه تشخیص داده می شوند ؟

در صورت بروز هر یک از علائم زیر که ارتباطی با علائم عادی قاعدگی شما ندارد  یا بیش از ۱۲ بار در ماه باشد ،  ممکن است شما یک توده آدنکسال داشته باشید :

• درد شکم

• درد لگن

• نفخ

• عدم اشتها

برای یافتن یک توده مشکوک به آدنکس ، باید تحت معاینه لگنی توسط پزشک قرار بگیرید  . این شامل معاینه فیزیکی واژن ، گردن رحم و تمام اندام های ناحیه لگن است .

سونوگرافی نیز می تواند کیست یا تومورهای خاصی را نشان دهد . اگر توده با سونوگرافی یافت نشود ، پزشک می تواند MRI درخواست بدهد .

با یافتن یک توده ، پزشک شما به احتمال زیاد یک آزمایش برای اندازه گیری آنتی ژن های سرطانی انجام می دهد .

آنتی ژن ها بررسی می شوند تا اطمینان حاصل شود که توده آدنکسال بدخیم نمی شود.

اگر توده بزرگتر از شش سانتیمتر باشد ، یا درد بعد از سه ماه فروکش نکرد ، پزشک متخصص زنان معمولاً در مورد گزینه های رفع توده صحبت خواهد کرد.

انواع احتمالی توده های آدنکس :

انواع مختلفی از توده های آدنکس وجود دارد که ممکن است باعث ایجاد حساسیت آدنکسال در شما شود. پس از تشخیص ، پزشک شما برنامه ای را برای معالجه یا مدیریت توده ارائه می کند .

کیست ساده

یک کیست ساده در تخمدان یا رحم می تواند علت درد باشد . بسیاری از کیست های ساده به خودی خود بهبود می یابند .

اگر کیست کوچک باشد و فقط باعث ناراحتی خفیف شود ، بسیاری از پزشکان تصمیم می گیرند کیست را برای مدت زمانی کنترل کنند.

اگر کیست چند ماه باقی بماند ، ممکن است یک کیستکتومی لاپاروسکوپی انجام شود تا مشخص شود که کیست بدخیم است یا خیر.

حاملگی خارج رحمی

حاملگی خارج رحمی یک حاملگی است که در رحم رخ نمی دهد . اگر تخمک بارور شود و یا در لوله‌های فالوپ باقی بماند ، بارداری نمی تواند به پایان برسد .

اگر مشخص شد که بارداری خارج رحمی دارید ، برای پایان دادن به بارداری به عمل جراحی یا دارو و نظارت نیاز دارید. حاملگی خارج رحمی می تواند برای مادر کشنده باشد.

کیست درموئید

کیست درموئید نوع متداول از تومورهای سلولهای میکروبی است . آنها یک رشد ساکی مانند هستند که قبل از تولد ایجاد می شوند . ممکن است یک زن تازمانی که معاینه لگنی انجام نداده متوجه نشود که مبتلا به کیست درموئید است .

پیچ خوردگی تخمدان

پیچ خوردگی تخمدان معمولا وقتی ایجاد می شود که همزمان با کیست تخمدان باشد  …

در بیشتر مواقع ، برای کمک به رفع پیچ خوردگی ، به لاپاروسکوپی یا لاپاراتومی نیاز دارید . در حین عمل جراحی یا بسته به آسیب در هنگام پیچ خوردگی ، ممکن است در آن  ، زنده ماندن تخمدان از بین برود .

چه موقع با پزشک تماس بگیرید ؟

اگر شما حساسیت آدنکسال  دارید که به شدت احساس درد می کند ، باید با پزشک خود تماس بگیرید .

اگر شما تجربه ی چنین حساسیتی را دارید  و آنرا مرتبط با چرخه ی قاعدگی خود نمی بینید ، باید این مسئله را با پزشک متخصص زنان درمیان بگذارید . آنها در صورت وجود توده آدنکسال ، معاینه لگن را با دقت بیشتر انجام می دهند.

اگر شما دچار خونریزی غیر طبیعی هستید  و در دوره ی قاعدگی خود نیستید ، باید هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.

حساسیت آدنکسال که همچنان برای مدت طولانی ادامه دارد می تواند ناشی از ایجاد کیست یا بیماری دیگر در ناحیه آدنکسال شما باشد.

حساسیت آدنکسال / Adnexal Tenderness

اگر فکر می کنید که ممکن است کیست داشته باشید یا دلیلی بر این باور دارید که ممکن است باردار باشید ، برای معاینه باید با پزشک خود تماس بگیرید.

پیج اینستاگرام دکتر دنیا خسروی

The post حساسیت آدنکسال / Adnexal Tenderness appeared first on کلینیک دکتر دنیاخسروی.

فیبروم رحم / Uterine fibroid – رشد بیش از اندازه بافت رحم در زنان در سن بچه داری است یا به عبارتی فیبروم رحم یا تومورخوش خیم عضله صاف رحم ، شایع‌ترین تومور لگنی در نزد زنان است که تقریباً در پنجاه درصد زنان و معمولاً در سنین باروری بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی دیده می‌شود .

در این بیماری سلول‌های ماهیچه‌ای و دیگر بافت‌هایی که دیواره رحم را می‌سازند ، غده‌های غیرسرطانی درون دیواره رحم و پیرامون آن می‌سازند .

این بیماری می‌تواند باعث نازایی شود .

 خطر دچار شدن به این بیماری در زنانی که نسبت به قدشان افزایش وزن دارند ، بالا و در زنانی که بچه دار شده‌اند ، پایین است.

انواع فیبروم‌ها

فیبروم‌ها بر اساس محل آن‌ها در رحم تقسیم‌بندی می‌شوند .

شایع‌ترین محل وجود آن‌ها موارد زیر است :

• ·          اینترامورال (داخل عضله رحم)
• ·          ساب سروزال (به صورت توده برجسته‌ای خارج رحم)
• ·          زیر مخاطی (داخل حفره رحم)

 نوع سوم یعنی زیر مخاطی که از همه موارد نادرتر است با بیشترین تظاهرات بالینی از جمله منوراژی یا خون‌ریزی شدید قاعدگی و نازایی همراه‌است

 به نظر می‌رسد فیبروم رحم / Uterine fibroid  پی آمد عوامل زیادی است که بر هم اثر می‌گذارند .

این عوامل ممکن است ژنتیکی، هورمونی، محیطی یا ترکیبی از همه این‌ها باشد .

نشانه‌های فیبروم رحمی

بسیاری از زنانی مبتلا به فیبروم رحمی ، هیچ نشانه‌ای ندارند . نشانه‌های این بیماری ممکن است این گونه باشد :

• قاعدگی‌های سنگین و دردناک یا خون‌ریزی بین دوره‌های ماهانه
• احساس پری در پایین شکم
• ادرار زیاد
• درد به هنگام نزدیکی جنسی
• درد در پایین کمر
• مشکلاتی در تولید مثل، مانند نازایی، سقط جنین یا زایمان زودرس

بیشتر زنان مبتلا به فیبروم رحمی نازا نیستند و می‌توانند بچه دار شوند .

برخی زنان مبتلا به فیبروم رحمی ممکن است نتوانند به‌طور طبیعی باردار شوند.

اما با پیشرفت‌های که در درمان ناباروری رخ داده‌است ، ممکن است برخی از این زنان باردار شوند.

پیشگیری

راه خاصی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد ، اما اجتناب از مصرف هورمون‌های زنانه ممکن است رشد فیبروییدها را کمتر کند.

استروژن موجود در قرص‌های ضدبارداری با دوز کم چندان خطر مهمی ندارند ، اما استروژن با دوز زیاد ممکن است باعث بزرگ شدن فیبروییدها شود. لذا اگر مصرف قرص ضد بارداری مضر بود، باید به فکر استفاده از سایر روش‌های جلوگیری از بارداری باشید.

درمان فیبروم رحمی

زنانی که به فیبروم رحم / Uterine fibroid  دچار هستند ، اما نشانه‌های آن را نشان نمی‌دهند، ممکن است به درمان نیاز نداشته باشند. زنانی که درد یا دیگر نشانه‌های این بیماری را دارند ممکن است این درمان‌ها برای آن‌ها سودمند باشد:

درمان دارویی

داروها ممکن است باعث فروکش کردن نشانه‌های فیبروم رحمی‌شوند و حتی از رشد آن جلوگیری کنند یا آن را کند سازند.

اما هنگامی که بیمار داروها را کنار می‌گذارد، بافت فیبری اغلب بار دیگر رشد می‌کنند.

امکان دارد برای به حداقل رساندن خون‌ریزی رحمی مصرف پروژستین‌ها توصیه شود. برای تخفیف درد هم استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی توصیه می‌شود .

جهت درمان خون‌ریزی در برخی موارد از آمپول دیفرلین یا دکاپپتیل GNRH به مدت محدود حدود شش ماه که سبب کاهش سایز میوم و رفع انمی بیمار می‌شود استفاده می‌شود . یکی از داروهای معروف جهت درمان این عارضه لورلین یا Lorelin است که از خانواده آگونیست های GNRH محسوب می شود. البته نتیجه درمان قطعی نیست و گاها با قطع مصرف دارو سایزمیوم به سایز قبلی خود می‌گردد ولی به هر صورت جهت کاهش سایز میوم قبل از جراحی مفید است .

جراحی

چند جراحی نیز برای فیبروم رحمی وجود دارد :

میومکتومی : برداشت بافت فیبری و گذاشتن بخش‌های سالم رحم که به آن  می‌گویند. میومکتومی

بریدن رگ‌های خون‌رسان به بافت فیبری باعث فروکش کردن رشد آن‌ها می‌شود .( آمبولیزاسیون ) که عارضه آن از بین رفتن قدرت باروری در آینده است.

هیسترکتومی  : برداشت رحم ، که تنها راه اطمینان بخش برای درمان فیبروم رحمی است.

The post فیبروم رحم / Uterine fibroid appeared first on کلینیک دکتر دنیاخسروی.