دیدن برجستگی در ناحیه تناسلی می‌تواند نگران‌کننده باشد، اما هر برجستگی‌ای زگیل نیست. زگیل تناسلی معمولاً در اثر انواع کم‌خطر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شود و ممکن است به شکل ضایعات کوچک، صاف یا برجسته و منفرد یا خوشه‌ای دیده شود.

وجود زگیل تناسلی به معنی ابتلا به سرطان نیست. انواع HPV که بیشتر زگیل ایجاد می‌کنند با انواع پرخطر مرتبط با سرطان دهانه رحم یکسان نیستند؛ بااین‌حال غربالگری دهانه رحم باید طبق برنامه سنی و نظر پزشک ادامه یابد.

تشخیص چگونه انجام می‌شود؟

تشخیص اغلب با معاینه دقیق انجام می‌شود. در ضایعات غیرمعمول، تیره، زخمی، خونریزی‌دهنده، سفت یا مقاوم به درمان ممکن است نمونه‌برداری لازم باشد. آزمایش HPV برای تشخیص خودِ زگیل توصیه نمی‌شود، زیرا نتیجه آن روش درمان ضایعه را تعیین نمی‌کند.

روش‌های درمان زگیل تناسلی

انتخاب درمان به تعداد، اندازه و محل ضایعات، بارداری، ترجیح بیمار و تجربه پزشک بستگی دارد. هیچ روش واحدی برای همه بهترین نیست.

  • کرایوتراپی: منجمد کردن ضایعه با نیتروژن مایع
  • درمان‌های موضعی نسخه‌ای: مانند ایمی‌کیمود یا سایر داروهای مناسب، فقط با تجویز پزشک
  • اسیدهای درمانی: استفاده کنترل‌شده توسط پزشک
  • برداشتن ضایعه: با جراحی محدود، الکتروسرجری یا لیزر در موارد منتخب

درمان، زگیل‌های قابل مشاهده را حذف می‌کند اما الزاماً ویروس را همان لحظه از بدن پاک نمی‌کند؛ بنابراین عود، به‌ویژه در ماه‌های نخست، ممکن است رخ دهد.

از درمان خودسرانه پرهیز کنید

داروهای معمول زگیل دست و پا برای پوست حساس ناحیه تناسلی مناسب نیستند و می‌توانند سوختگی ایجاد کنند. بریدن، سوزاندن یا استفاده از ترکیبات خانگی نیز خطر خونریزی، عفونت و اسکار دارد.

پیشگیری و مراقبت از شریک جنسی

  • واکسن HPV می‌تواند از بخش بزرگی از زگیل‌ها و سرطان‌های مرتبط با HPV پیشگیری کند، اما ضایعات موجود را درمان نمی‌کند.
  • کاندوم احتمال انتقال را کاهش می‌دهد، ولی چون تمام پوست ناحیه را نمی‌پوشاند محافظت کامل ایجاد نمی‌کند.
  • شریک جنسی می‌تواند برای معاینه و بررسی سایر عفونت‌های آمیزشی مراجعه کند؛ آزمایش HPV برای شریک صرفاً به علت وجود زگیل معمولاً توصیه نمی‌شود.

این مطلب آموزشی است؛ تشخیص قطعی و انتخاب درمان باید پس از معاینه انجام شود.