چسبندگی لگنی نوار یا لایهای از بافت اسکار است که اندامهایی را که باید آزادانه کنار هم حرکت کنند به یکدیگر متصل میکند. سابقه جراحی شکم و لگن، عفونت، التهاب و اندومتریوز از علل مهم آن هستند. بسیاری از چسبندگیها هیچ علامتی ندارند و نیازمند درمان نیستند.
چه علائمی ممکن است ایجاد شود؟
- درد مزمن یا کششی شکم و لگن
- درد هنگام رابطه جنسی
- مشکلات باروری در صورت درگیری لولهها یا تخمدانها
- اختلال عملکرد روده و در موارد نادر انسداد روده
- پیچیده شدن جراحیهای بعدی، از جمله سزارین یا جراحی تودههای لگنی
وجود درد لگن بهتنهایی چسبندگی را ثابت نمیکند. بسیاری از علل دیگر میتوانند علائم مشابه ایجاد کنند و بررسی مرحلهبهمرحله ضروری است.
تشخیص چگونه انجام میشود؟
شرح حال و سوابق عمل قبلی اهمیت زیادی دارد. سونوگرافی، MRI یا CT ممکن است بیماریهای همراه یا نشانههای غیرمستقیم را نشان دهند، اما چسبندگی همیشه در تصویربرداری دیده نمیشود. مشاهده مستقیم هنگام لاپاراسکوپی یا جراحی دقیقترین راه تأیید است؛ بااینحال صرفاً برای تشخیص در همه افراد توصیه نمیشود.
چه زمانی جراحی لازم میشود؟
آزادسازی چسبندگیها زمانی مطرح است که علائم شدید و پایدار باشند، انسداد ایجاد شده باشد، درمان بیماری زمینهای به جراحی نیاز داشته باشد یا چسبندگی مانع دسترسی ایمن در یک عمل ضروری شود. بسته به وسعت درگیری، جراحی با لاپاراسکوپی یا برش باز انجام میشود.
چرا تصمیمگیری دقیق مهم است؟
هر جراحی جدید خود میتواند چسبندگی تازه ایجاد کند. همچنین در چسبندگیهای شدید خطر آسیب روده، مثانه، حالب، عروق و خونریزی بیشتر است. به همین دلیل تصاویر قبلی، گزارش عملهای گذشته و احتمال نیاز به همکاری جراحان دیگر پیش از عمل بررسی میشود.
علائم اورژانسی
درد شدید و ناگهانی شکم، استفراغ مکرر، اتساع شکم، تب یا قطع دفع گاز و مدفوع میتواند نشانه انسداد باشد و نیازمند مراجعه فوری است.